1 listopada 2026 (niedziela), 10:48:48
Fajność (zabawa w słowa)
Fajnosc jest wartością najfajniejsza.
Notki z roku 2026 i miesiaca numer 11
1 listopada 2026 (niedziela), 12:35:35
Modlitwa o Polskę
Premier Tusk to prowokator.
Zatrudnił prowokatorów i ochraniał ich państwową policją. Zupełnie jak samo jak doświadczyłem tego 2011 i 2012 roku.
Tym razem prowokator (przyłapany i zdemaskowany) był uzbrojony nie tylko w pałkę ale też i nóż. Do tego jeszcze policja była wyposażona w karabiny maszynowe - po co?
Możecie mi pisać, że nie lubię premiera, że jestem jego przeciwnikiem - tak, taki człowiek nie powinien być premierem demokratycznego państwa.
Mam nadzieję, że to będzie jego koniec.
****
Modlitwa:
Panie Boże - proszę o dalszą ochronę nad Polską.
Kategorie: _blog, modlitwy
Słowa kluczowe: Tusk, zamach stanu, Trybunał konstytucyjny
Komentarze: (0)
Skomentuj notkę 1 listopada 2026 (niedziela), 15:14:14
Zabawa w słowa: erudyta i prowokator
Atak na Trybunał Konstytucyjny (nie mylić z Tomografem Komputerowym, którego w tym samy czasie musiałem użyć) przekonał mnie, że muszę się zająć dwoma słowami, które wolałbym używać dobrze.
Tak więc próbuję i ...
- Erudyta – człowiek o rozległej, wszechstronnej i pogłębionej wiedzy, zdobytej przede wszystkim przez systematyczną naukę, lekturę i własne doświadczenie.
A ponieważ nazywam premiera Tuska prowokatorem to napiszę, że ....
- Prowokator – osoba, która celowo wywołuje określone reakcje, konflikty lub zachowania innych ludzi, często po to, aby ich skompromitować, sprowokować do błędu albo osiągnąć ukryty cel (brak jawności).
Czat GPT, którego uczę się używać podał jeszcze, że
Etymologia: łac. provocator – „ten, który wyzywa, pobudza, wzywa do walki”, od provocare – „wywoływać, wyzywać”.
Ważne rozróżnienie: Prowokator nie musi być agresorem. Często działa pośrednio, manipulując sytuacją tak, aby to ktoś inny podjął działanie, na którym prowokatorowi zależy.
Prowokacja może też służyć pobudzaniu do myślenia, kwestionowaniu utartych przekonań lub wywołaniu dyskusji — nie zawsze ma charakter destrukcyjny.
Przy okazji zanotuję sobie, że w piątek przyjechałem do Ustronia, a ponieważ byłem nieco odwodniony (bo coś tam...) to w sklepie zemdlałem, upadłem i rozwaliłem sobie głowę, ucho i stąd wizyta na SOR i spotkanie z Tomografem. A w tym czasie w Wawie trwała próa przejęcia Trybunału przez służby premiera Tuska.
Kategorie: _blog, zabawa w słowa, fiki, fikisłowa
Słowa kluczowe: erudyta, prowokator, tusk
Komentarze: (1)
wojtek, November 1, 2026 18:40 Skomentuj komentarz
z Fejsa, dość stronnicze (mimo iż wygląda na obiektywne) ale zachowuję bo warto:
Obiektywnie. Jak Trybunał Konstytucyjny stał się drukarką paragonów. Wiem, że to niemożliwe, ale to powinna przeczytać cała Polska.
8 października 2015. Odchodzący Sejm (PO-PSL) wybiera 5 sędziów TK. Trzech na miejsca zwalniane 6 listopada, czyli w swojej kadencji. Dwóch "na zapas", na miejsca zwalniane w grudniu, czyli w kadencji następnego Sejmu. Tych dwóch nie miał prawa wybierać.
PO 1 : 0 PiS
Prezydent Duda odmawia zaprzysiężenia całej piątki. Także trzech wybranych zgodnie z prawem.
PO 1 : 1 PiS
25 listopada 2015. Nowy Sejm (PiS) uchwala, że wybór całej piątki "nie ma mocy prawnej". Konstytucja nie daje Sejmowi prawa do odwoływania sędziów TK uchwałą.
PO 1 : 2 PiS
2 grudnia 2015. Sejm wybiera 5 nowych. W nocy z 2 na 3 grudnia Duda zaprzysięga czterech z nich. Kilka godzin przed wyrokiem TK, który miał rozstrzygnąć, czyje to są miejsca.
PO 1 : 3 PiS
3 grudnia 2015, wyrok K 34/15. Trzech z października wybranych prawidłowo, dwóch nie. Prezydent ma obowiązek niezwłocznie ich zaprzysiąc. Dwójki "na zapas" nikt do orzekania nie dopuścił i słusznie. Ale prawidłowej trójki też nie. Na ich miejscach siadają Cioch, Morawski i Muszyński, czyli dublerzy. Przyłębska i Pszczółkowski zajęli miejsca grudniowe, więc jako sędziowie byli wybrani legalnie.
2016. Rząd Szydło nie publikuje niewygodnych wyroków TK. Nie ma w Dzienniku Ustaw, to "nie ma wyroku".
PO 1 : 4 PiS
20 grudnia 2016. Kończy się kadencja Rzeplińskiego. Rano Duda robi Przyłębską p.o. prezesa. Ona zwołuje Zgromadzenie Ogólne z kilkugodzinnym wyprzedzeniem, głosuje 6 sędziów, w tym dublerzy. Prośbę o przesunięcie o jeden dzień odrzuca. Następnego dnia Duda powołuje ją na prezesa. W 2025 TSUE stwierdzi, że to był wybór wadliwy.
PO 1 : 5 PiS
Styczeń 2017. Pierwsza decyzja nowej prezes: dziennikarze nie mogą na terenie TK nagrywać ani fotografować. Uzasadnienie? Media "powodują chaos". RPO: to ograniczenie konstytucyjnego prawa do informacji. Trybunał od Konstytucji zamyka się przed kamerami.
PO 1 : 6 PiS
Lipiec 2017 umiera dubler Morawski. Zamiast oddać miejsce prawowitemu sędziemu, PiS we wrześniu wybiera na nie Piskorskiego. Miejsce zajęte bezprawnie przechodzi na następcę razem z wadą.
PO 1 : 7 PiS
Grudzień 2017 umiera dubler Cioch. W styczniu 2018 PiS wybiera na jego miejsce Wyrembaka. Ten sam numer drugi raz. Dubler po dublerze, żeby łańcuch się nie przerwał.
PO 1 : 8 PiS
2018. Siedmiu sędziów TK pisemnie alarmuje, że prezes manipuluje składami orzekającymi. Niewygodnych wyjmuje ze spraw, przydziela "pewnych".
PO 1 : 9 PiS
2019. Kaczyński w TVP mówi, że Przyłębska to jego "odkrycie towarzyskie" i że bardzo lubi u niej bywać. Prezes partii, której ustawy TK ocenia, chodzi na obiadki do prezes TK.
PO 1 : 10 PiS
22 października 2020. Wyrok aborcyjny (K 1/20). W składzie trzech dublerów (Muszyński, Wyrembak i Piskorski jako sprawozdawca) i Pawłowicz, która jako posłanka popierała zaostrzenie tej ustawy. W 2023 Strasburg (M.L. przeciwko Polsce) uzna, że skład był wadliwy. Polska płaci kobiecie 15 tys. euro zadośćuczynienia.
PO 1 : 11 PiS
2021. Strasburg (Xero Flor): skład z dublerem to nie "sąd ustanowiony ustawą". TK odpowiada wyrokiem K 3/21, że część traktatów UE jest niezgodna z Konstytucją. Akurat to, czego rząd potrzebował w sporze z Brukselą.
PO 1 : 12 PiS
Grudzień 2022. Mija 6-letnia kadencja prezes Przyłębskiej (wprowadził ją sam PiS). Przyłębska nie odchodzi. Sześciu sędziów, też z nadania PiS, żąda wyboru nowego prezesa. Bez skutku.
PO 1 : 13 PiS
Marzec 2024. Nowa koalicja: Sejm uchwala, że TK jest wadliwie obsadzony, a rząd przestaje publikować wyroki TK. Uczciwie: to ten sam numer, co Szydło w 2016. Konstytucja każe publikować wyroki niezwłocznie i nie daje rządowi prawa wyboru, które są ważne.
KO 2 : 13 PiS
Grudzień 2024. Prezesem zostaje Święczkowski, były prokurator krajowy u Ziobry. Wybrany przez zgromadzenie z udziałem dublerów, więc z tą samą wadą.
KO 2 : 14 PiS
Grudzień 2024 - marzec 2026. Kończą się kadencje kolejnych sędziów, a koalicja przez 15 miesięcy nie obsadza wakatów. Kandydatów PiS odrzuca cztery razy, własnych nie zgłasza. Pod koniec 2025 w TK brakuje 6 z 15 sędziów. Tłumaczenie: nie będziemy dosadzać ludzi do trybunału z dublerami. Tylko że Konstytucja każe Sejmowi wybierać sędziów, a nie czekać, aż układ będzie wygodniejszy.
KO 3 : 14 PiS
18 grudnia 2025. TSUE: polski TK nie jest niezawisłym i bezstronnym sądem. Powody: dublerzy i wadliwy wybór Przyłębskiej.
13 marca 2026. Sejm wybiera 6 sędziów na wolne miejsca. Nawrocki zaprzysięga dwoje, bo "tylko dwa wakaty powstały w jego kadencji". Takiego kryterium nie ma w żadnym przepisie. Czwórka ślubuje w Sejmie, Święczkowski nie dopuszcza ich do orzekania, każe im siedzieć w holu.
KO 3 : 15 PiS
Maj 2026. Europejski Trybunał Praw Człowieka wydaje zabezpieczenie: władze Polski, w tym prezes TK, mają nie utrudniać nowym sędziom orzekania. Święczkowski je ignoruje. Nie wpuszcza do TK ani członków KRS, ani sędziów na spotkanie z komisją Rady Europy. Wszczyna dyscyplinarki nawet wobec sędziów zaprzysiężonych przez prezydenta, za to, że upominają się o pozostałych.
KO 3 : 16 PiS
14 października 2026. Prezes Trybunału Konstytucyjnego osobiście stoi w drzwiach i tarasuje wejście do części sędziowskiej, jak ochroniarz w dyskotece.
KO 3 : 17 PiS
Podsumowanie. Pierwszy faul był po stronie PO: dwóch sędziów "na zapas". Ten faul TK sam wyłapał i naprawił w 2015. Wszystko, co było dalej, to świadoma budowa trybunału, który nie przeszkadza władzy: nocne zaprzysiężenia, dublerzy i ich następcy, nieopublikowane wyroki, prezes wybrana w 4 godziny, zakaz kamer, obiadki z prezesem partii, ręczne układanie składów, np. wyrok aborcyjny wydany przez ludzi bez prawa orzekania. Tak się buduje drukarkę paragonów: rząd przynosi ustawę, TK drukuje paragon i stempluje pieczątką "zgodne z Konstytucją".
1 listopada 2026 (niedziela), 23:03:03
Ku pamięci - wydarzenia wokoło TK
Kryzys Trybunału Konstytucyjnego — tekst i analiza
Dokument 1. Oryginalny tekst (cytat)
Obiektywnie. Jak Trybunał Konstytucyjny stał się drukarką paragonów. Wiem, że to niemożliwe, ale to powinna przeczytać cała Polska.
8 października 2015. Odchodzący Sejm (PO-PSL) wybiera 5 sędziów TK. Trzech na miejsca zwalniane 6 listopada, czyli w swojej kadencji. Dwóch "na zapas", na miejsca zwalniane w grudniu, czyli w kadencji następnego Sejmu. Tych dwóch nie miał prawa wybierać.
PO 1 : 0 PiS
Prezydent Duda odmawia zaprzysiężenia całej piątki. Także trzech wybranych zgodnie z prawem.
PO 1 : 1 PiS
25 listopada 2015. Nowy Sejm (PiS) uchwala, że wybór całej piątki "nie ma mocy prawnej". Konstytucja nie daje Sejmowi prawa do odwoływania sędziów TK uchwałą.
PO 1 : 2 PiS
2 grudnia 2015. Sejm wybiera 5 nowych. W nocy z 2 na 3 grudnia Duda zaprzysięga czterech z nich. Kilka godzin przed wyrokiem TK, który miał rozstrzygnąć, czyje to są miejsca.
PO 1 : 3 PiS
3 grudnia 2015, wyrok K 34/15. Trzech z października wybranych prawidłowo, dwóch nie. Prezydent ma obowiązek niezwłocznie ich zaprzysiąc. Dwójki "na zapas" nikt do orzekania nie dopuścił i słusznie. Ale prawidłowej trójki też nie. Na ich miejscach siadają Cioch, Morawski i Muszyński, czyli dublerzy. Przyłębska i Pszczółkowski zajęli miejsca grudniowe, więc jako sędziowie byli wybrani legalnie.
2016. Rząd Szydło nie publikuje niewygodnych wyroków TK. Nie ma w Dzienniku Ustaw, to "nie ma wyroku".
PO 1 : 4 PiS
20 grudnia 2016. Kończy się kadencja Rzeplińskiego. Rano Duda robi Przyłębską p.o. prezesa. Ona zwołuje Zgromadzenie Ogólne z kilkugodzinnym wyprzedzeniem, głosuje 6 sędziów, w tym dublerzy. Prośbę o przesunięcie o jeden dzień odrzuca. Następnego dnia Duda powołuje ją na prezesa. W 2025 TSUE stwierdzi, że to był wybór wadliwy.
PO 1 : 5 PiS
Styczeń 2017. Pierwsza decyzja nowej prezes: dziennikarze nie mogą na terenie TK nagrywać ani fotografować. Uzasadnienie? Media "powodują chaos". RPO: to ograniczenie konstytucyjnego prawa do informacji. Trybunał od Konstytucji zamyka się przed kamerami.
PO 1 : 6 PiS
Lipiec 2017 umiera dubler Morawski. Zamiast oddać miejsce prawowitemu sędziemu, PiS we wrześniu wybiera na nie Piskorskiego. Miejsce zajęte bezprawnie przechodzi na następcę razem z wadą.
PO 1 : 7 PiS
Grudzień 2017 umiera dubler Cioch. W styczniu 2018 PiS wybiera na jego miejsce Wyrembaka. Ten sam numer drugi raz. Dubler po dublerze, żeby łańcuch się nie przerwał.
PO 1 : 8 PiS
2018. Siedmiu sędziów TK pisemnie alarmuje, że prezes manipuluje składami orzekającymi. Niewygodnych wyjmuje ze spraw, przydziela "pewnych".
PO 1 : 9 PiS
2019. Kaczyński w TVP mówi, że Przyłębska to jego "odkrycie towarzyskie" i że bardzo lubi u niej bywać. Prezes partii, której ustawy TK ocenia, chodzi na obiadki do prezes TK.
PO 1 : 10 PiS
22 października 2020. Wyrok aborcyjny (K 1/20). W składzie trzech dublerów (Muszyński, Wyrembak i Piskorski jako sprawozdawca) i Pawłowicz, która jako posłanka popierała zaostrzenie tej ustawy. W 2023 Strasburg (M.L. przeciwko Polsce) uzna, że skład był wadliwy. Polska płaci kobiecie 15 tys. euro zadośćuczynienia.
PO 1 : 11 PiS
2021. Strasburg (Xero Flor): skład z dublerem to nie "sąd ustanowiony ustawą". TK odpowiada wyrokiem K 3/21, że część traktatów UE jest niezgodna z Konstytucją. Akurat to, czego rząd potrzebował w sporze z Brukselą.
PO 1 : 12 PiS
Grudzień 2022. Mija 6-letnia kadencja prezes Przyłębskiej (wprowadził ją sam PiS). Przyłębska nie odchodzi. Sześciu sędziów, też z nadania PiS, żąda wyboru nowego prezesa. Bez skutku.
PO 1 : 13 PiS
Marzec 2024. Nowa koalicja: Sejm uchwala, że TK jest wadliwie obsadzony, a rząd przestaje publikować wyroki TK. Uczciwie: to ten sam numer, co Szydło w 2016. Konstytucja każe publikować wyroki niezwłocznie i nie daje rządowi prawa wyboru, które są ważne.
KO 2 : 13 PiS
Grudzień 2024. Prezesem zostaje Święczkowski, były prokurator krajowy u Ziobry. Wybrany przez zgromadzenie z udziałem dublerów, więc z tą samą wadą.
KO 2 : 14 PiS
Grudzień 2024 - marzec 2026. Kończą się kadencje kolejnych sędziów, a koalicja przez 15 miesięcy nie obsadza wakatów. Kandydatów PiS odrzuca cztery razy, własnych nie zgłasza. Pod koniec 2025 w TK brakuje 6 z 15 sędziów. Tłumaczenie: nie będziemy dosadzać ludzi do trybunału z dublerami. Tylko że Konstytucja każe Sejmowi wybierać sędziów, a nie czekać, aż układ będzie wygodniejszy.
KO 3 : 14 PiS
18 grudnia 2025. TSUE: polski TK nie jest niezawisłym i bezstronnym sądem. Powody: dublerzy i wadliwy wybór Przyłębskiej.
13 marca 2026. Sejm wybiera 6 sędziów na wolne miejsca. Nawrocki zaprzysięga dwoje, bo "tylko dwa wakaty powstały w jego kadencji". Takiego kryterium nie ma w żadnym przepisie. Czwórka ślubuje w Sejmie, Święczkowski nie dopuszcza ich do orzekania, każe im siedzieć w holu.
KO 3 : 15 PiS
Maj 2026. Europejski Trybunał Praw Człowieka wydaje zabezpieczenie: władze Polski, w tym prezes TK, mają nie utrudniać nowym sędziom orzekania. Święczkowski je ignoruje. Nie wpuszcza do TK ani członków KRS, ani sędziów na spotkanie z komisją Rady Europy. Wszczyna dyscyplinarki nawet wobec sędziów zaprzysiężonych przez prezydenta, za to, że upominają się o pozostałych.
KO 3 : 16 PiS
14 października 2026. Prezes Trybunału Konstytucyjnego osobiście stoi w drzwiach i tarasuje wejście do części sędziowskiej, jak ochroniarz w dyskotece.
KO 3 : 17 PiS
Podsumowanie. Pierwszy faul był po stronie PO: dwóch sędziów "na zapas". Ten faul TK sam wyłapał i naprawił w 2015. Wszystko, co było dalej, to świadoma budowa trybunału, który nie przeszkadza władzy: nocne zaprzysiężenia, dublerzy i ich następcy, nieopublikowane wyroki, prezes wybrana w 4 godziny, zakaz kamer, obiadki z prezesem partii, ręczne układanie składów, np. wyrok aborcyjny wydany przez ludzi bez prawa orzekania. Tak się buduje drukarkę paragonów: rząd przynosi ustawę, TK drukuje paragon i stempluje pieczątką "zgodne z Konstytucją".
Dokument 2. Analiza tekstu
Przeanalizowałem przedstawioną chronologię, porównując najważniejsze twierdzenia z orzeczeniami Trybunału Konstytucyjnego, Europejskiego Trybunału Praw Człowieka, Trybunału Sprawiedliwości UE oraz doniesieniami o wydarzeniach z 2026 roku.
Tekst opiera się na wielu rzeczywistych wydarzeniach i prawdziwych orzeczeniach sądowych. Zawiera jednak również błędy, uproszczenia prawne, przemilczenia oraz sformułowania przedstawiające interpretacje autora jako bezsporne fakty.
Najważniejsze jest odróżnienie trzech rzeczy: faktów historycznych (kto, kiedy i jaką decyzję podjął), oceny prawnej (czy decyzja była zgodna z Konstytucją, ustawą lub prawem międzynarodowym) i oceny politycznej (dlaczego ktoś tak postąpił i czy służyło to interesom jego partii).
Autor często miesza te trzy poziomy. Jednocześnie niektóre z jego najpoważniejszych zarzutów mają bezpośrednie potwierdzenie w orzecznictwie sądów międzynarodowych.
1. Najważniejsze wydarzenia — co jest potwierdzone?
| Wydarzenie | Wynik weryfikacji |
|---|---|
| Wybór pięciu sędziów przez PO-PSL w październiku 2015 | Potwierdzony. Trzy miejsca obsadzono na zgodnej z Konstytucją podstawie, dwa na niezgodnej. |
| Odmowa przyjęcia ślubowania przez Dudę | Potwierdzona, także wobec prawidłowo wybranej trójki. |
| Wybór pięciu kolejnych osób przez PiS | Potwierdzony. Obsadzono ponownie trzy zajęte już miejsca. |
| Wyrok TK z 3 grudnia 2015 | Prawidłowo przywołany. |
| Wybór Przyłębskiej na prezesa TK | Data prawidłowa. Istotne zastrzeżenia do procedury potwierdził TSUE. |
| Wyrok ETPC w sprawie Xero Flor (2021) | Potwierdzony. |
| Wyrok aborcyjny i sprawa M.L. przeciwko Polsce | Potwierdzone; istotne znaczenie miał wadliwy skład TK. |
| Odmowa publikowania części wyroków przez rząd PiS, a później przez rząd koalicyjny | Potwierdzona. Wymaga odrębnej oceny podstaw prawnych i zakresu odmowy. |
| Wyrok TSUE z 18 grudnia 2025 | Potwierdzony. |
| Wybór sześciu sędziów przez Sejm w marcu 2026 | Potwierdzony. |
| Październikowy incydent w drzwiach TK | Potwierdzony jako zdarzenie, choć przebieg fizycznej konfrontacji jest przedmiotem sprzecznych relacji. |
Podstawy prawne tych ustaleń to m.in. wyrok TK K 34/15, wyrok ETPC Xero Flor przeciwko Polsce oraz wyrok TSUE C-448/23.
2. Błędy i przekłamania, które należy poprawić
A. „Pierwszy faul był po stronie PO” — to uproszczenie
Co się zgadza: Sejm VII kadencji wybrał pięciu sędziów, choć zgodna z Konstytucją była podstawa wyboru tylko trzech z nich.
Czego brakuje: rozróżnienia między niekonstytucyjnością przepisu umożliwiającego wybór dwóch osób a osobistą winą samych kandydatów. Trzeba też uwzględnić uchwaloną wcześniej ustawę o TK, której przepisy stworzyły możliwość spornego wyboru.
Autor pisze następnie: „Ten faul TK sam wyłapał i naprawił w 2015”.
To nieścisłość. TK rozstrzygnął o konstytucyjności podstawy wyboru, ale nie doprowadziło to do przywrócenia prawidłowego obsadzenia wszystkich trzech miejsc. Sam wyrok nie zakończył kryzysu.
B. „Przyłębska i Pszczółkowski zostali wybrani legalnie” — zasadniczo prawda
Oboje objęli stanowiska odpowiadające wakatom powstałym w grudniu 2015 roku. Jest to istotne rozróżnienie pomiędzy nimi a trzema osobami wybranymi na miejsca już obsadzone.
Nie należy jednak wyprowadzać z legalności wyboru Julii Przyłębskiej na sędziego wniosku, że również jej późniejsze powołanie na prezesa TK było prawidłowe. To dwie osobne procedury.
C. „Przyłębska została prezesem w cztery godziny” — publicystyczny skrót
Daty są poprawne: 20 grudnia 2016 roku została wyznaczona do kierowania TK, tego dnia odbyło się Zgromadzenie Ogólne, a 21 grudnia prezydent powołał ją na prezesa.
W głosowaniu uczestniczyło sześć osób. Część pozostałych sędziów kwestionowała legalność procedury.
TSUE w wyroku z 18 grudnia 2025 roku uwzględnił nieprawidłowości dotyczące tej procedury jako element oceny niezależności i prawidłowego ustanowienia TK.
Sprostowanie: TSUE nie przeprowadził po prostu nowego wyboru prezesa ani nie wydał wyroku, którego sentencją byłoby unieważnienie aktu powołania Przyłębskiej. Stwierdził uchybienie zobowiązaniom Polski wynikającym z prawa Unii.
D. „Od 2017 dziennikarze nie mogą nagrywać ani fotografować na terenie TK” — zbyt daleko idące uogólnienie
To jedno z wyraźniejszych przekłamań w tekście.
W styczniu 2017 roku ograniczono możliwość samodzielnego fotografowania i filmowania rozpraw, zwłaszcza w mniejszej sali. Dopuszczenie kamer miało zależeć od zgody kierownictwa TK.
Nie oznaczało to jednak całkowitego zakazu dostępu dziennikarzy ani wszystkich nagrań na całym terenie Trybunału. Nadal odbywały się transmisje internetowe.
RPO rzeczywiście krytykował ograniczenia z punktu widzenia konstytucyjnego prawa do informacji.
E. „W 2018 prezes manipuluje składami” — zarzut udokumentowany, ale wymagający przypisania autorom
Siedmioro sędziów rzeczywiście występowało z zastrzeżeniami dotyczącymi wyznaczania składów orzekających, w tym pomijania ustawowej kolejności alfabetycznej.
Nie należy jednak utożsamiać samego pisma sędziów z prawomocnym stwierdzeniem każdej zarzucanej manipulacji. Lepsza redakcja: „Siedmioro sędziów TK przedstawiło udokumentowane zastrzeżenia dotyczące sposobu wyznaczania i zmieniania składów orzekających”.
F. Wyrok aborcyjny z 2020 roku — istotny fakt pominięty przez autora
Autor prawidłowo wymienia Muszyńskiego, Piskorskiego i Wyrembaka jako osoby, których obsadzenie stanowisk było kwestionowane. Piskorski rzeczywiście był sprawozdawcą.
Jednak dwóch spośród wskazanej trójki — Muszyński i Wyrembak — zgłosiło zdania odrębne do wyroku. Trzeci, Piskorski, był sprawozdawcą.
To ważne dla właściwego rozumienia przebiegu orzekania. Wada składu jest odrębnym problemem od tego, kto opowiedział się za konkretnym rozstrzygnięciem.
ETPC w sprawie M.L. z 14 grudnia 2023 roku zakwestionował legalność ingerencji w prawa skarżącej także w związku z nieprawidłowościami przy obsadzie TK.
G. „TK odpowiada wyrokiem K 3/21 na Xero Flor” — błędnie zasugerowany związek przyczynowy
7 maja 2021 roku zapadł wyrok ETPC w sprawie Xero Flor. 7 października 2021 roku TK wydał wyrok K 3/21 dotyczący wybranych przepisów Traktatu o Unii Europejskiej.
Obie sprawy dotyczą problemów praworządności, ale K 3/21 nie był bezpośrednim rozstrzygnięciem dotyczącym wyroku Xero Flor.
Reakcja TK na orzecznictwo ETPC dotyczące Konwencji pojawiała się w odrębnych postępowaniach, m.in. K 6/21.
Autor zestawia te wydarzenia tak, jakby drugie było jednoznaczną odpowiedzią na pierwsze. Tego nie wykazuje.
H. Spór o zakończenie prezesury Przyłębskiej w 2022 roku — przemilczano argumentację drugiej strony
Sześciu sędziów rzeczywiście kwestionowało dalsze pełnienie przez nią funkcji po upływie sześciu lat.
Przyłębska oraz przedstawiciele ówczesnego rządu twierdzili natomiast, że w jej przypadku nie obowiązywała sześcioletnia kadencja wprowadzona późniejszymi przepisami, a funkcję prezesa może sprawować do końca kadencji sędziowskiej.
Tekst nie powinien przedstawiać tej kwestii wyłącznie jako prostego zignorowania oczywistego terminu. Istniał rzeczywisty spór o przepisy przejściowe i ich zastosowanie.
I. „Święczkowski wybrany przez zgromadzenie z udziałem dublerów” — nieprecyzyjne
Bogdan Święczkowski objął funkcję prezesa 9 grudnia 2024 roku.
Warto zauważyć, że kadencja Mariusza Muszyńskiego upłynęła już 3 grudnia 2024 roku, czyli przed objęciem funkcji przez nowego prezesa. Dlatego twierdzenie, że w wyborze uczestniczyli „dublerzy”, wymaga podania nazwisk uczestników konkretnego zgromadzenia, a nie jedynie powtórzenia, że w TK wcześniej zasiadały trzy takie osoby.
Sama obecność osoby o kwestionowanym statusie w procedurze nie wystarcza bez dodatkowej analizy do ustalenia wszystkich skutków prawnych powołania prezesa.
3. Co autor trafnie zarzuca także obecnej koalicji?
Fragment dotyczący nieobsadzania wakatów w latach 2024–2026 ma solidną podstawę faktograficzną.
W grudniu 2025 roku Trybunał Konstytucyjny miał sześć wakatów, a Sejm przez długi czas nie wybierał nowych sędziów. Kandydatury zgłaszane przez PiS nie otrzymywały wymaganej większości, podczas gdy pozostałe kluby nie przedstawiały własnych kandydatów.
Autor słusznie zwraca uwagę na odpowiedzialność Sejmu za obsadzanie Trybunału.
Ale jego sformułowanie:
Konstytucja każe Sejmowi wybierać sędziów, a nie czekać, aż układ będzie wygodniejszy.
zawiera dwie różne rzeczy. Pierwsza wynika z artykułu 194 Konstytucji. Druga przypisuje większości określoną motywację polityczną.
Osobny problem stanowi odmowa publikacji orzeczeń. Artykuł 190, ustęp 2 Konstytucji nakazuje niezwłoczne ogłaszanie orzeczeń Trybunału Konstytucyjnego. Nie zawiera ogólnej kompetencji rządu do selekcjonowania wyroków według ich treści.
Jednocześnie obecna koalicja powołuje się na wadliwość części składów Trybunału, potwierdzoną w orzecznictwie międzynarodowym.
Można zatem wskazać podobieństwo praktyki odmowy publikacji w obu okresach, ale nie należy bez dalszej analizy utożsamiać wszystkich jej podstaw prawnych i skutków.
4. Wydarzenia z 2025 i 2026 roku
Wyrok TSUE z 18 grudnia 2025 roku
To jeden z najważniejszych dokumentów źródłowych dla całej opisywanej historii.
Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej stwierdził uchybienie przez Polskę zobowiązaniom wynikającym z prawa Unii. Wskazał między innymi na nieprawidłowości dotyczące obsady Trybunału Konstytucyjnego i powołania jego prezesa.
Nie jest to jednak stwierdzenie, że automatycznie wszystkie dotychczasowe orzeczenia Trybunału zostały anulowane.
Marzec i kwiecień 2026 roku — sześciu sędziów
13 marca Sejm wybrał sześciu sędziów.
1 kwietnia prezydent Nawrocki odebrał ślubowanie od dwojga z nich.
9 kwietnia w Sejmie odbyła się uroczystość ślubowania sześciu wybranych sędziów, w tym czworga, od których prezydent nie odebrał ślubowania.
Kancelaria Prezydenta twierdziła, że ślubowanie musi odbyć się wobec prezydenta. Przedstawiciele Sejmu argumentowali, że prezydent nie może skutecznie blokować objęcia urzędu przez osoby prawidłowo wybrane.
Maj 2026 roku — zabezpieczenie Europejskiego Trybunału Praw Człowieka
5 maja Europejski Trybunał Praw Człowieka zastosował środek tymczasowy, wzywając polskie władze do nieutrudniania czterem wybranym osobom wykonywania obowiązków sędziowskich.
Był to środek tymczasowy, a nie końcowy wyrok rozstrzygający wszystkie kwestie dotyczące ich statusu.
Kierownictwo Trybunału Konstytucyjnego zakwestionowało kompetencje Europejskiego Trybunału Praw Człowieka do ingerowania w tę sytuację.
14 października 2026 roku — Święczkowski w drzwiach
Incydent rzeczywiście miał miejsce.
Bogdan Święczkowski przyznał, że stanął w drzwiach i nie przepuścił Macieja Berka do części sędziowskiej Trybunału.
Strony różniły się jednak w opisie przebiegu fizycznej konfrontacji.
5. Czego w całym tekście najbardziej brakuje?
Przede wszystkim kontekstu prawnego i stanowisk stron sporu.
Brakuje rozróżnienia między wyborem sędziego, przyjęciem ślubowania i dopuszczeniem do orzekania.
Brakuje pełniejszego przedstawienia stanowiska prezydenta w latach 2015 i 2026 oraz argumentacji kierownictwa Trybunału Konstytucyjnego wobec orzeczeń sądów europejskich.
Autor nie uwzględnia również w wystarczającym stopniu zdań odrębnych sędziów.
A przecież wadliwa obsada sądu nie oznacza automatycznie, że każdy uczestnik wadliwego składu popierał wydane rozstrzygnięcie.
6. Czy określenie „drukarka paragonów” wynika z przedstawionych faktów?
Nie jako ustalony fakt.
To metafora polityczna przedstawiająca Trybunał jako instytucję automatycznie zatwierdzającą działania władzy.
Aby taką tezę udowodnić, należałoby zbadać, ile ustaw Trybunał zakwestionował w poszczególnych okresach, jak rozstrzygał sprawy szczególnie istotne dla rządzących i czy zmiany składów orzekających były powiązane z określonymi wynikami.
Autor tego nie robi.
Opisuje problemy dotyczące powołań, składu, procedur i niezależności instytucji. Nie przedstawia jednak systematycznej analizy orzecznictwa, która dowodziłaby automatycznego zatwierdzania ustaw rządu.
7. Końcowa ocena rzetelności tekstu
Podstawowa chronologia kryzysu z lat 2015–2026 znajduje szerokie potwierdzenie w dokumentach.
Jednocześnie autor przedstawia jednostronną interpretację polityczną. Posługuje się systemem punktowym, ironizuje i często przypisuje uczestnikom wydarzeń motywy bez ich udowodnienia.
Krytyka procedur obsadzania Trybunału nie jest jednak wyłącznie opinią autora. Istnieją konkretne wyroki sądów międzynarodowych wskazujące na poważne naruszenia.
Również część zarzutów wobec obecnej koalicji ma podstawy faktyczne, szczególnie długotrwałe nieobsadzanie wakatów oraz odmowa publikowania części orzeczeń.
Najważniejszy wniosek jest następujący:
Ten tekst nie jest zmyśloną historią, ale też nie jest obiektywnym opracowaniem, za które się podaje.
Najbardziej wiarygodne są w nim daty, decyzje i przywołane orzeczenia.
Największej ostrożności wymagają twierdzenia o intencjach polityków, odpowiedzialności poszczególnych osób oraz automatyczne przenoszenie wad proceduralnych na ocenę treści wszystkich wyroków.
Pozostaje zasadnicze pytanie ustrojowe:
Jak zorganizować wybór sędziów, przyjmowanie ślubowania i publikowanie orzeczeń, aby żadna większość parlamentarna, prezydent ani rząd nie mogli samodzielnie sparaliżować Trybunału Konstytucyjnego?
Kategorie: _blog, polityka, polityka / polska
Słowa kluczowe: trybunał konstytucyjny, zamach stanu, tusk
Komentarze: (0)
Skomentuj notkę 1 listopada 2026 (niedziela), 23:20:20
Triaż (zabawa w słowa)
Musiałem sprawdzić:
- Triaż (fr. triage – sortowanie, segregowanie) to procedura medyczna polegająca na ocenie stanu pacjentów i ustaleniu kolejności udzielania im pomocy na podstawie pilności ich potrzeb zdrowotnych.
Kategorie: _blog, zabawa w słowa
Słowa kluczowe: triaż
Komentarze: (0)
Skomentuj notkę 5 listopada 2026 (czwartek), 13:56:56
Panie Boże: chcę być mądrym!
Wśród wielu definicji mądrości moja modlitwa na dziś brzmi tak:
Panie Boże, naucz mnie mądrości!
A tu pierwsza lekcja z elementarza Jana Amosa Komeńskiego.
Kategorie: _blog, modlitwy
Słowa kluczowe: mądrość, jan amos komeński
Pliki
Komentarze: (0)
Skomentuj notkę 5 listopada 2026 (czwartek), 22:22:22
Tusk - czerwona kartka
Czy Donald Tusk może zostać aresztowany za zamach stanu z 30 października 2026 r.?
Tak, prawnie jest to możliwe. Jednak najpierw trzeba ustalić, czy wydarzenia z piątku 30 października rzeczywiście wypełniają znamiona przestępstwa zamachu stanu oraz czy istnieją dowody udziału Donalda Tuska.
I. Co wydarzyło się 30 października?
Chodzi o wydarzenia w Trybunale Konstytucyjnym w Warszawie.
Z dostępnych relacji wynika, że:
- Sędzia Anna Korwin-Piotrowska ogłosiła odsunięcie Bogdana Święczkowskiego i Bartłomieja Sochańskiego od kierowania Trybunałem.
- Na terenie TK pojawiła się policja, a przed budynkiem doszło do demonstracji.
- Powstał spór o legalność zmiany kierownictwa Trybunału.
- Donald Tusk publicznie poparł działania przedstawiane przez rząd jako przywracanie praworządności.
- Przedstawiciele opozycji określili wydarzenia jako zamach stanu.
2 listopada prokuratura potwierdziła otrzymanie pięciu zawiadomień dotyczących wydarzeń z 30–31 października.
Jedno z nich, złożone przez klub PiS, dotyczyło podejrzenia zamachu na konstytucyjny organ państwa przez Annę Korwin-Piotrowską, Krystiana Markiewicza i Macieja Berka.
Są więc formalne zawiadomienia o podejrzeniu przestępstwa, ale nie oznacza to, że przestępstwo zostało już stwierdzone.
II. Czy to może być przestępstwo zamachu stanu?
Podstawowe znaczenie ma art. 128 § 1 Kodeksu karnego.
Przepis przewiduje odpowiedzialność za podejmowanie, w porozumieniu z innymi osobami, działalności zmierzającej bezpośrednio do usunięcia przemocą konstytucyjnego organu Rzeczypospolitej Polskiej.
Grozi za to kara pozbawienia wolności od 3 do 20 lat.
W przypadku wydarzeń z 30 października należałoby udowodnić trzy zasadnicze elementy:
|
Element przestępstwa |
Co należałoby ustalić? |
|
Porozumienie |
Czy istniało porozumienie osób uczestniczących w działaniach? |
|
Cel |
Czy zamierzano usunąć przemocą konstytucyjny organ państwa? |
|
Działanie |
Czy podjęto działania bezpośrednio zmierzające do realizacji tego celu? |
Samo bezprawne odsunięcie prezesa TK, gdyby zostało wykazane, nie musi automatycznie oznaczać przestępstwa z art. 128 § 1 KK.
Trzeba bowiem odróżnić usunięcie konstytucyjnego organu od bezprawnej zmiany osoby kierującej tym organem. Konieczne byłoby również wykazanie ustawowo wymaganej przemocy.
III. Jaka mogłaby być odpowiedzialność Donalda Tuska?
To najważniejsza część analizy.
Donald Tusk nie musiał osobiście uczestniczyć w działaniach w budynku TK, aby teoretycznie ponosić odpowiedzialność karną.
Kodeks karny przewiduje między innymi sprawstwo kierownicze, polecające oraz podżeganie.
Należałoby jednak wykazać, że premier:
- świadomie uczestniczył w porozumieniu dotyczącym przestępstwa;
- kierował działaniami przestępczymi albo polecił ich wykonanie w warunkach określonych ustawą;
- działał z zamiarem wymaganym przez konkretny przepis.
Samo polityczne poparcie wydarzeń, nawet wyrażone publicznie, nie wystarcza do przypisania odpowiedzialności karnej za zamach stanu.
Nie znalazłem w sprawdzonych doniesieniach potwierdzenia przedstawienia Donaldowi Tuskowi zarzutów dotyczących wydarzeń z 30 października.
IV. Czy można teraz aresztować premiera?
Trzeba rozdzielić dwie kwestie.
Pierwsza: odpowiedzialność karna.
Prokuratura może badać, czy doszło do przestępstwa. Do pociągnięcia Donalda Tuska jako posła do odpowiedzialności karnej co do zasady potrzebna byłaby zgoda Sejmu.
Druga: tymczasowe aresztowanie.
Nawet po uchyleniu immunitetu nie można automatycznie zastosować aresztowania.
Potrzebne są:
- duże prawdopodobieństwo popełnienia przestępstwa;
- konkretne ustawowe przesłanki aresztowania;
- zgoda Sejmu na pozbawienie posła wolności;
- postanowienie sądu.
W przypadku zarzutu z art. 128 § 1 KK wysokość grożącej kary miałaby znaczenie przy ocenie przesłanek aresztowania, ale nie zwalniałaby sądu z indywidualnego zbadania sprawy.
V. Czy sprawę musi rozpatrywać Trybunał Stanu?
Nie musi.
Przestępstwo związane z wykonywaniem funkcji premiera może być przedmiotem postępowania przed sądem powszechnym.
Istnieje również odrębna droga odpowiedzialności przed Trybunałem Stanu, wymagająca uchwały Sejmu podjętej większością 276 głosów.
VI. Mój wniosek prawny
Na podstawie obecnie dostępnych informacji można stwierdzić, że:
1. Wydarzenia z 30 października 2026 r. mogą być przedmiotem postępowania karnego dotyczącego przestępstw przeciwko państwu.
2. Kwalifikacja tych wydarzeń jako zamachu stanu z art. 128 § 1 KK pozostaje sporna i wymaga wykazania wszystkich znamion przestępstwa.
3. Donald Tusk mógłby ponosić odpowiedzialność karną również jako osoba kierująca działaniami innych, ale konieczne byłyby dowody jego świadomego udziału w konkretnym przestępstwie.
4. Aresztowanie premiera jest prawnie możliwe, lecz przy jego obecnym statusie posła wymagałoby co do zasady zgody Sejmu i decyzji sądu.
Jest jeszcze jedna kwestia, którą warto szczegółowo zbadać.
Czy działania z 30 października można uznać za usunięcie przemocą konstytucyjnego organu państwa w rozumieniu art. 128 KK?
Moim zdaniem to centralne pytanie prawne w tej sprawie. Wymaga przede wszystkim analizy tego, czy użycie Policji, uniemożliwienie wykonywania obowiązków kierownictwu TK i próba przejęcia kompetencji kierowniczych — jeśli ich bezprawność zostanie wykazana — mogą łącznie spełniać ustawowe znamiona zamachu na konstytucyjny organ RP.Nie
Kkkk
Czy Donald Tusk może zostać aresztowany za zamach stanu z 30 października 2026 r.?
Tak, prawnie jest to możliwe. Jednak najpierw trzeba ustalić, czy wydarzenia z piątku 30 października rzeczywiście wypełniają znamiona przestępstwa zamachu stanu oraz czy istnieją dowody udziału Donalda Tuska.
I. Co wydarzyło się 30 października?
Chodzi o wydarzenia w Trybunale Konstytucyjnym w Warszawie.
Z dostępnych relacji wynika, że:
- Sędzia Anna Korwin-Piotrowska ogłosiła odsunięcie Bogdana Święczkowskiego i Bartłomieja Sochańskiego od kierowania Trybunałem.
- Na terenie TK pojawiła się policja, a przed budynkiem doszło do demonstracji.
- Powstał spór o legalność zmiany kierownictwa Trybunału.
- Donald Tusk publicznie poparł działania przedstawiane przez rząd jako przywracanie praworządności.
- Przedstawiciele opozycji określili wydarzenia jako zamach stanu.
2 listopada prokuratura potwierdziła otrzymanie pięciu zawiadomień dotyczących wydarzeń z 30–31 października.
Jedno z nich, złożone przez klub PiS, dotyczyło podejrzenia zamachu na konstytucyjny organ państwa przez Annę Korwin-Piotrowską, Krystiana Markiewicza i Macieja Berka.
Są więc formalne zawiadomienia o podejrzeniu przestępstwa, ale nie oznacza to, że przestępstwo zostało już stwierdzone.
II. Czy to może być przestępstwo zamachu stanu?
Podstawowe znaczenie ma art. 128 § 1 Kodeksu karnego.
Przepis przewiduje odpowiedzialność za podejmowanie, w porozumieniu z innymi osobami, działalności zmierzającej bezpośrednio do usunięcia przemocą konstytucyjnego organu Rzeczypospolitej Polskiej.
Grozi za to kara pozbawienia wolności od 3 do 20 lat.
W przypadku wydarzeń z 30 października należałoby udowodnić trzy zasadnicze elementy:
|
Element przestępstwa |
Co należałoby ustalić? |
|
Porozumienie |
Czy istniało porozumienie osób uczestniczących w działaniach? |
|
Cel |
Czy zamierzano usunąć przemocą konstytucyjny organ państwa? |
|
Działanie |
Czy podjęto działania bezpośrednio zmierzające do realizacji tego celu? |
Samo bezprawne odsunięcie prezesa TK, gdyby zostało wykazane, nie musi automatycznie oznaczać przestępstwa z art. 128 § 1 KK.
Trzeba bowiem odróżnić usunięcie konstytucyjnego organu od bezprawnej zmiany osoby kierującej tym organem. Konieczne byłoby również wykazanie ustawowo wymaganej przemocy.
III. Jaka mogłaby być odpowiedzialność Donalda Tuska?
To najważniejsza część analizy.
Donald Tusk nie musiał osobiście uczestniczyć w działaniach w budynku TK, aby teoretycznie ponosić odpowiedzialność karną.
Kodeks karny przewiduje między innymi sprawstwo kierownicze, polecające oraz podżeganie.
Należałoby jednak wykazać, że premier:
- świadomie uczestniczył w porozumieniu dotyczącym przestępstwa;
- kierował działaniami przestępczymi albo polecił ich wykonanie w warunkach określonych ustawą;
- działał z zamiarem wymaganym przez konkretny przepis.
Samo polityczne poparcie wydarzeń, nawet wyrażone publicznie, nie wystarcza do przypisania odpowiedzialności karnej za zamach stanu.
Nie znalazłem w sprawdzonych doniesieniach potwierdzenia przedstawienia Donaldowi Tuskowi zarzutów dotyczących wydarzeń z 30 października.
IV. Czy można teraz aresztować premiera?
Trzeba rozdzielić dwie kwestie.
Pierwsza: odpowiedzialność karna.
Prokuratura może badać, czy doszło do przestępstwa. Do pociągnięcia Donalda Tuska jako posła do odpowiedzialności karnej co do zasady potrzebna byłaby zgoda Sejmu.
Druga: tymczasowe aresztowanie.
Nawet po uchyleniu immunitetu nie można automatycznie zastosować aresztowania.
Potrzebne są:
- duże prawdopodobieństwo popełnienia przestępstwa;
- konkretne ustawowe przesłanki aresztowania;
- zgoda Sejmu na pozbawienie posła wolności;
- postanowienie sądu.
W przypadku zarzutu z art. 128 § 1 KK wysokość grożącej kary miałaby znaczenie przy ocenie przesłanek aresztowania, ale nie zwalniałaby sądu z indywidualnego zbadania sprawy.
V. Czy sprawę musi rozpatrywać Trybunał Stanu?
Nie musi.
Przestępstwo związane z wykonywaniem funkcji premiera może być przedmiotem postępowania przed sądem powszechnym.
Istnieje również odrębna droga odpowiedzialności przed Trybunałem Stanu, wymagająca uchwały Sejmu podjętej większością 276 głosów.
VI. Mój wniosek prawny
Na podstawie obecnie dostępnych informacji można stwierdzić, że:
1. Wydarzenia z 30 października 2026 r. mogą być przedmiotem postępowania karnego dotyczącego przestępstw przeciwko państwu.
2. Kwalifikacja tych wydarzeń jako zamachu stanu z art. 128 § 1 KK pozostaje sporna i wymaga wykazania wszystkich znamion przestępstwa.
3. Donald Tusk mógłby ponosić odpowiedzialność karną również jako osoba kierująca działaniami innych, ale konieczne byłyby dowody jego świadomego udziału w konkretnym przestępstwie.
4. Aresztowanie premiera jest prawnie możliwe, lecz przy jego obecnym statusie posła wymagałoby co do zasady zgody Sejmu i decyzji sądu.
Jest jeszcze jedna kwestia, którą warto szczegółowo zbadać.
Czy działania z 30 października można uznać za usunięcie przemocą konstytucyjnego organu państwa w rozumieniu art. 128 KK?
Moim zdaniem to centralne pytanie prawne w tej sprawie. Wymaga przede wszystkim analizy tego, czy użycie Policji, uniemożliwienie wykonywania obowiązków kierownictwu TK i próba przejęcia kompetencji kierowniczych — jeśli ich bezprawność zostanie wykazana — mogą łącznie spełniać ustawowe znamiona zamachu na konstytucyjny organ RP.